آسیب شناس گفتار

 اكثر والدين كودكان لكنتي وقتي از اين مشكل آكاه مي‌شوند و براي افزايش اعتماد به نفس اقدام مي‌كنند.شاهد تحول عجيبي در روحيات و رواني گفتار فرزندشان مي‌شوند.نكته قابل نوجه در كودكان لكنتي همين مساله است.

اعتماد به نفس يكي از نكات كليدي شخصيت انسانهاست .اعتماد ، احساس آرامش دو جانبه است که به‌همراه قبول و پذيرش کلام، تعهدات ، و رفتار يکديگر است. سن آموختن اعتماد از تولّد تا يک ‌سالگي است. کساني که اعتماد را در سن خود نياموخته‌اند در تمام دوران زندگي دچار مشکل خواهند بود.

اما چگونه بفهميم كودك اعتماد به نفس پاييني دارد:

1.آرزو دارد كس ديگري باشد.

2.احساس بي‌ارزش بودن

3.در انجام وظايف جديد گريه مي‌كند (ناتوان از انجام وظيفه جديد)

4.خود ويرانگر است.

5. از نظر ظاهري نامرتب است.

6.هم‌سالانش به ندرت او را انتخاب مي‌كنند.

7. دمدمي مزاج است.

8.مطيع است.

9. به ندرت مي‌خندد.

10.كم سوال مي‌كند و .......

اين مشكل در لكنتي‌هاي بزرگسال هم وجود دارد لكنتي‌هاي به دليل ترس از وقوع لكنت و تجارب تلخ گذشته خود را سرزنش مي‌كنند و فكر مي‌كنند بسيار فوتر از افراد معمولي هستند. به نظر من اولين اقدام در افراد لكنتي بايد افزايش اعتماد به نفس باشد.

می خواهم در اینجا به گفتاردرمانی و بازهم گفتاردرمانی بپردازم.

منتظر سوالهای شما هستم.