نشانههايي براي تشخيص زود هنگام اتيسم در كودكان
اتيسم نوعي اختلال رشدي است که با رفتارهاي ارتباطي و کلامي غيرطبيعي مشخص مي شود . علائم اين اختلال در سه سال اول زندگي بروز مي کند . علت اصلي اختلال ناشناخته است و شيوع اين اختلال در پسرها حدود 3 تا 4 برابر دخترها ميباشد. ميزان شيوع اتيسم حدود 2 تا 6 نفر از هر 10000 كودك آمريكايي است.
وضعيت اقتصادي ، اجتماعي ، سبک زندگي و تحصيلات والدين نقشي در بروز اتيسم ندارد . اين اختلال بر رشد طبيعي مغز در حيطه تعاملات اجتماعي و مهارتهاي ارتباطي تأثير مي گذارد . کودکان و بزرگسالان مبتلا به اتيسم در ارتباط کلامي و غيرکلامي ، تعاملات اجتماعي و فعاليتهاي مربوط به بازي مشکل دارند . اين اختلال ارتباط با ديگران و دنياي خارج را براي آنان دشوار مي سازد . در بعضي موارد رفتارهاي خودآزارانه و پرخاشگري وجود دارد . در اين افراد حرکات تکراري ( دست زدن ، پريدن ) و يا مقاومت در مقابل تغيير ديده مي شود و ممکن است در حواس بينائي ، شنوائي ، لامسه ، بويايي و چشايي نيز حساسيتهاي غيرمعمول نشان دهند . هسته مرکزي مشکل در اتيسم ، اختلال در ارتباط است .
پنجاه درصد کودکان اتيستيک قادر نيستند از زبان خود به عنوان وسيله اصلي برقراري ارتباط با سايرين استفاده نمايند . عدم بکاربردن ضمير « من » از ويژگيهاي کلامي اين کودکان است . از مسايل ديگر تکلمي تکرار کلمات و جملات اطرافيان است .
نشانههايي براي تشخيص زود هنگام اتيسم در كودكان
- عدم صداسازي و يا اصطلاحا قان و قون و حركات بيانگر (اشارات سر و دست)معنادار در سن يك سالگي
- عدم استفاده از تك كلمه و نداشتن ارتباط گقتاري تا 16 ماهگي
- عدم استفاده از تركيبات 2 كلمهاي تا سن دو سالگي
- نسبت به نام خود و صدا زدنش بيتفاوت باشد
- فقر مهارتهاي اجتماعي و زباني
- تماس چشمي ضعيف
- چگونگي استفاده و بازي با اسباببازيها را نميداند
- وابستگي شديد و عجيب به اشيا و يا اسباببازي خاص
- لبخند نميزند
- اغلب به نظر ميرسد كه داراي مشكل شنيداري است
در صورت وجود هركدام از نشانههاي فوق در اولين فرصت كودك خود را به متخصصين اطفال ،مغز و اعصاب و يا گفتاردرماني معرفي كنيد.